/

KRUIDEN TIJDENS PANDEMIE: SPAANSE GRIEP 1918-19

Kruiden tijdens een pandemie: daarmee is tijdens de Spaanse griep al ervaring opgedaan. Tijdens deze grote grieppandemie van 1918-1919 stond de moderne geneeskunde nog in de relatieve kinderschoenen en namen sommigen hun toevlucht tot kruidenbehandelingen als eerstelijnstherapie. Deze behandelingen zijn het beste gedocumenteerd door de zg. Eclectische artsen, die vooral kruiden voorschreven en populair waren in de tweede helft van de 19e en vroege 20e eeuw.

In 2006 publiceerden Abascal en Yarnell hun vooruitziende artikel getiteld Herbal treatments for pandemic influenza: learning from the Eclectics experience. In hun artikel merken Abascal en Yarnell op dat de Eclectici goede resultaten claimden voor Spaanse griep, met een sterftecijfer van 0,6% vergeleken met het gemiddelde percentage van ongeveer 3%. Koortsbeheersing was een belangrijk onderdeel van hun aanpak, waarbij verschillende van de belangrijkste kruiden diaforetica waren. In het artikel worden Gelsemium sempervirens (L.) J. St-Hil., Actaea racemosa L, Eupatorium perfoliatum L. en  Asclepias tuberosa L. uitgelicht. Deze kruiden werden gebruikt om koorts te verminderen. Tegenwoordig wordt Actaea racemosa (zilverkaars) gebruikt bij overgangsklachten.

Echinacea bij influenza

Een schijnbare paradox van de eclectische onderzoeken en geschriften over kruiden tijdens de pandemie is de schaarse vermelding van echinaceawortel (Echinacea angustifolia). Dit is des te opmerkelijker omdat uit een inventarisatie kort na de pandemie door de Lloyd Brothers in 1920 bleek dat echinaceawortel verreweg het populairste kruid was, met zilverkaars een verre tweede (Lloyd, 1923).

Een zorgvuldige analyse onthult echter dat echinacea waarschijnlijk een sleutelrol speelde bij het beheersen van enkele van de  ernstige klinische effecten van influenza-infectie tijdens de pandemie. Ernstige influenza-infectie kan een fenomeen veroorzaken dat bekend staat als cytokinestorm (Abascal en Yarnell, 2006), ofwel sepsis. Echinaceawortel was de belangrijkste eclectische behandeling voor sepsis.

Echinacea angustifolia. Foto: David J. Stang
Conclusie

Ervaringen uit het verleden kunnen indicaties geven van de therapeutische benaderingen die kruidenbeoefenaars vandaag zouden kunnen overwegen. Er zijn verschillende inzichten uit de eclectische ervaring die relevant kunnen zijn voor de huidige pandemie, ook al is het betrokken virus heel anders.

Lees hier het hele artikel.

Bron: herbalhistory.org

Wilt u meer weten over de geschiedenis van de kruidengeneeskunde? Het Nederlands Tijdschrift voor Fytotherapie heeft er een themanummer aan geweid. NVF-leden kunnen hier het hele tijdschrift inzien.